سازمان جهانی صحت در افغانستان برای تقویت خدمات صحی از دفتر هماهنگی امور بشر دوستانه ملل متحد (اوچا) کمک‌ های حیاتی دریافت کرد

از مجموع این کمک‌ها، مبلغ ۴.۹۸ میلیون دالر از سوی CERF از طریق”برنامه حالات اضطرار کم‌تمویل شده“، سازمان جهانی صحت را قادر می‌سازد تا ۴۲ مرکز صحی اولیه (PHC) را فعال نگه دارد، ۱۵ تیم حمایت نظارتی یا سرویلانس (SSTs) را اعزام کند و ۲۴۹ بسته صحی اولیه را به ۱۳ ولایت انتقال دهد. همچنین، کمک ۱.۳۹ میلیون دالری AHF از ۶ مرکز صحی فرعی، ۱۰ تیم، تیم حمایت نظارتی یا سرویلانس (SSTs) و ۱۳ مرکز تغذیه تداوی داخل بستری حمایت می‌کند و مراقبت های نجات‌بخش را برای کودکان که از سوء تغذیه شدید حاد (SAM) در ۴ ولایت با نیازهای شدید رنج می برند، فراهم می کند.

این کمک‌ها در زمانی صورت میگیرد که نظام صحی کشور تحت فشار شدید قرار دارد و تقریباً یک‌سوم مردم حتی به ابتدایی‌ترین خدمات صحی دسترسی ندارند.

نماینده سازمان جهانی صحت در افغانستان، داکتر ادوین سینیزا سلوادور، گفت: «سازمان جهانی صحت از تخصیص بودجه CERF و AHF استقبال می‌کند؛ این کمک‌ها از مرگ‌های قابل پیشگیری جلوگیری کرده، توانایی ما را در پاسخ‌گویی به شیوع بیماری‌ها و دستر سی به جوامع آسیب‌پذیر در معرض خطر بالا، به ‌ویژه زنان و کودکان متاثر از بحران‌های اقتصادی و محیطی، بازگشت‌های اجباری و بی‌جاشدگان، تقویت می‌کند. این کمک ها امکان گسترش خدمات سازمان جهانی صحت را فراهم می‌سازد تا افراد بیشتری در نقاط بیشتری تحت پوشش قرار گیرند.»

پروژه‌های مشترک بیش از ۷۴۷۰۰۰ نفر را به‌طور مستقیم مستفید می‌سازد و با بهبود تدابیر کنترول شیوع بیماری‌ها، به‌طور غیر مستقیم ۲.۴ میلیون نفر دیگر را از طریق تقویت زیربناهای صحی تحت پوشش قرار می‌دهد.

کاترین کیری، معاون دفتر اوچا در افغانستان، گفت: «کار سازمان جهانی صحت در افغانستان بسیار حیاتی است؛ CERF و AHF نقش مهمی در گسترش مداخلات نجات‌بخش این سازمان ایفا کرده‌اند. این کمک‌های حیاتی در زمانی صورت می‌گیرد که شمار بی‌سابقه‌ای از افغان‌ها از ایران و پاکستان باز می‌گردند و بخش‌های وسیعی از کشور با خطر خشکسالی شدید مواجه‌اند.»

با پشتیبانی CERF و AHF، این پروژه‌ها نظام صحی افغانستان را تقویت می‌کنند؛ خدمات صحی اولیه را به جوامع آسیب‌پذیر می‌رسانند، تداوی به‌موقع برای کودکان مبتلا به سوء تغذیه فراهم می‌سازند و نظارت بیماری‌ها و پاسخ‌گویی به شیوع‌ها (چی مثلا امراض) را بهبود می‌بخشند. این خدمات حیاتی با هدف جلوگیری از بیماری و نجات جان‌ها، به ‌ویژه در جوامعی که دسترسی به خدمات صحی دشوار یا دور از دسترس است، ارائه می‌گردند.